NATUURNET
      Natuurnet
uw kennismakelaar 



terug naar inhoudsopgave

Media hebben te veel ontzag voor wetenschappers, te weinig voor wetenschap

27 feb 2007

In het recent uitgekomen IPCC rapport stelt de grote meerderheid van klimaatwetenschappers dat het nu vrijwel zeker is dat klimaatverandering door de mens wordt veroorzaakt. De inkt van dit rapport is nog niet droog of de eerste sceptische geluiden borrelen op, waaronder de reactie van P. Stott in de Volkskrant van 19 februari 2007. Dat er nog altijd sceptische geluiden zijn is niet gek, dat ze nog steeds serieus worden genomen in de media wel.

Zou een krant een opiniestuk plaatsen van een tandarts die kritiek heeft op het nieuwste darmkankeronderzoek? Waarschijnlijk niet, want hoe goed die tandarts ook is, hij heeft onvoldoende deskundigheid over dit onderwerp. Toch is dit precies wat er gebeurt als de krant Stott laat reageren op het IPCC rapport.

Het feit dat Stott oud-hoogleraar bio-geografie is en een boek heeft geschreven betekent niet dat hij een deskundig klimaatwetenschapper is die alle nieuwste feiten kent. Als een krant iemand als een deskundige opvoert, is het essentieel dat degene ook daadwerkelijk terzake deskundig is. En veel zelfbenoemde 'klimaatdeskundigen' zijn dat niet. De klimaatsceptici die nu in de media opgevoerd worden hebben niet of nauwelijks over klimaat gepubliceerd in gerenommeerde wetenschappelijke tijdschriften.

Door breeduit platform te bieden aan niet terzake kundige wetenschappers, ontstaat het beeld dat invloed van de mens op de klimaatverandering nog volop ter discussie staat bij wetenschappers. Het tegendeel is waar. In meer dan 99% van de wetenschappelijke publicaties over klimaat is er consensus dat menselijk handelen een oorzaak is van klimaatverandering, met name van de snelheid waarmee die verandering zich voltrekt.

Besteedt de krant nog serieus aandacht aan 'wetenschappers' die de evolutietheorie ontkennen? Nee, die wetenschappelijke discussie is allang beslecht en wat resteert is een religieus debat.

De hamvraag is niet of iets waar is of niet, maar hoe wij als samenleving willen omgaan met risico's die ernstige gevolgen kunnen hebben en de onzekerheden over die risico's. Minister Winsemius illustreert dat treffend: Je rijdt in de mist in een busje met tien wetenschappers waarvan er negen zeggen: "Stoppen, we zien een rood licht!" En n wetenschapper zegt: "Ik heb niks gezien, rij maar door." Wat doe je dan? Rij je door omdat er nog geen wetenschappelijke consensus is? Of stop je omdat het risico op een ongeluk te groot is?

Een beperkte groep wetenschappers beveelt aan om met klimaatbeleid te wachten tot er 'overtuigend' wetenschappelijk bewijs is voor het versterkte broeikaseffect. Dat vinden wij onverstandig. Het overtuigen van de laatste 'beroepstwijfelaars' over de gevaren van roken, asbest en DDT heeft de samenleving nodeloos veel schade en leed opgeleverd.

Al in 1994 stelde Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) dat het omgaan met risico's centraal moet staan bij het vormgeven van een duurzame ontwikkeling. Ze wees op de normen en opvattingen die ten grondslag liggen aan de manier waarop een samenleving omgaat met risico's. De overheid staat voor de vraag hoe een afweging kan maken tussen enerzijds de risico's van klimaatverandering en anderzijds de economische risico's als gevolg van kosten van klimaatbeleid en de onzekerheden daaromtrent.

Het klimaatdebat is er zeer bij gebaat als media wat minder ontzag zouden hebben voor professortitels en wat meer voor het wetenschappelijke proces. Via internet kunnen journalisten snel achterhalen wat de laatste publicaties van een wetenschapper zijn en in welke bladen die staan. De discussie f er een broeikaseffect is houdt dan heel snel op en dan kunnen we ons eindelijk concentreren op de vraag wt we eraan gaan doen. "The climate debate is over" zei gouverneur Schwarzenegger twee jaar geleden en ging vervolgens aan de slag met ongeveer het meest ambitieuze klimaatbeleid ter wereld. Dit inspirerende voorbeeld verdient navolging door de nieuwe milieuminister. Ambitieuze doelen zijn er al. Nu de maatregelen nog.

Zoekt u een adviesbureau? Ga naar de zoekpagina  

terug naar inhoudsopgave of terug naar de homepage van het Natuurnet